OOPS. Your Flash player is missing or outdated.Click here to update your player so you can see this content.
Tutaj jestes: Strona Główna
ChocoTelegram_468x60
Wina i wódki - poradnik Savoir-vivre Drukuj Poleć znajomemu
Oceny: / 2
KiepskiŚwietny 
25.02.2008.
Wino – napój alkoholowy uzyskiwany w wyniku fermentacji soku z winogron, która w tym przypadku jest nazywana procesem winifikacji. Proces ten jest bardzo skomplikowany i ulega modyfikacjom w zależności od producenta i rodzaju wina.

    Nomenklatura

Chociaż określenie 'wino' przyjęło się jako potoczna nazwa wielu w podobny sposób pozyskiwanych napojów alkoholowych na bazie owoców, to jednak na ogół dotyczy ono czystych produktów gronowych.

Wina z innych owoców, określa się mianem win owocowych i mają one zwykle w samej nazwie wymienione owoce, z których zostały wytworzone np. "wino jabłkowe". Poniższy artykuł dotyczy wyłącznie win z winogron.
Istnieją setki odmian, smaków i rodzajów wina. Jego smak oraz bukiet zapachowy zależy od rodzaju szczepów winogron, sposobu ich uprawy, klimatu i ziemi, na której się je uprawia oraz od sposobu winifikacji.
Źródło: Wikipedia

Szampan (z franc. champagne, od vin de Champagne) – szczególny rodzaj wina musującego (często też – mylnie – nazwą tą określa się ogół białych win musujących), znany na całym świecie i potocznie kojarzony ze świętowaniem i luksusem. Nazwę swą zawdzięcza Szampanii, regionowi w północno-wschodniej Francji, głównemu miejscu jego produkcji.

Szampan jest produkowany bez sztucznego nasycania napoju dwutlenkiem węgla. Dwutlenek węgla tworzy się w nim na skutek naturalnego procesu dojrzewania wina w butelkach. Do butelek nalewa się młode, nie do końca przefermentowane wino, a następnie przechowuje się lekko pochylone w stronę korka butelki w piwnicach, w stałej temperaturze 3-5°C.

W odróżnieniu od szampana, którego nazwa została zastrzeżona w 1911 r., inne francuskie wina musujące produkowane metodą szampańską nazywane są "mousseux". Z kolei w Szampanii produkuje również wina o słabej mocy, które noszą inne nazwy: czerwone (Bouzy), białe (Coteaux champenois) lub różowe (rosé des Riceys). Jednak w tej historycznej prowincji produkuje się głównie wina białe musujące ze szczepów winogron chardonnay, pinot noir i pinot meunier, które nazywane są po prostu "szampanem", bez podawania szczegółów. Wina te uchodzą za doskonałe i dlatego są stosunkowo drogie.
Źródło: Wikipedia

Wódka (pol.) – wysokoprocentowy napój alkoholowy (najczęściej do 40%) składający się z destylatu alkoholowego rozcieńczonego wodą w stosunku ok. 2:3.

    Historia

Pierwszej historycznie poświadczonej destylacji alkoholu dokonał Zosimos z Panopolis ok. roku 400 n.e. Umiejętność ta rozpowszechniła się w świecie arabskim, wódki używano jednak głównie do celów medycznych. W XII wieku wódka dotarła do Europy wraz z powracającymi z wypraw krzyżowych; tak narodziła się włoska grappa. Wódkę pędzoną ze zboża wynaleziono prawdopodobnie w Niemczech w XIV wieku (łac. aqua vitae, woda życia) - po polsku „okowita”. Po raz pierwszy w piśmiennictwie polskim słowa „wódka” użyto w roku 1405 w sandomierskich dokumentach sądowych.
W Polsce jednym z pierwszych producentów wódki na skalę przemysłową oraz inicjatorem masowego eksportu polskiej wódki był lwowski przemysłowiec Józef Baczewski.
Źródło: Wikipedia

logo.jpg
Wina i wódki - poradnik Savoir-vivre

Wina

    Kolejność podawania
    
Zasada podstawowa: zawsze należy najpierw podawać wina białe, później czerwone, nigdy zaś odwrotnie! Pomaga to pijącemu nie zapomnieć smaku poprzedniego trunku ponieważ nie ma gwałtownej zmiany.
Wina należy podawać w kolejności od białych, poprzez różowe do czerwonych. Wina wytrawne podajemy zawsze przed winami słodkimi i likierowymi. Wina młode przed winami starymi. Wina słabsze przed winami mocnymi.

    Do czego pić?
    
Wybór gatunku wina gronowego w zależności od rodzaju dania powinien być przedmiotem szczególnej uwagi gospodarzy domu, gdyż smak nawet najlepszej potrawy może być zepsuty przez podanie niewłaściwego napoju; również najlepszy trunek nie będzie właściwie oceniony, jeżeli towarzyszy nieodpowiedniej potrawie. Błędem jest więc, podawanie zarówno czerwonego wina do ryby (duża ilość zawartego w winie garbnika utrudnia jej strawienie), jak również białego wina do rostbefu oraz polędwicy).
    
Zasady powiązania odpowiedniego gatunku wina z jadłospisem były dawniej bardzo ściśle ustalane, obecnie nie są już tak skrupulatnie przestrzegane. Możemy tu jednak pokusić się o przedstawienie kilku zasad:
    
* przed posiłkiem podaje się wina pobudzające apetyt, czyli aperitify, jak np. różnego rodzaju wermuty, wina gorzkie, jak Dubonnetlub St. Raphael, oraz wina południowe, jak porto;
              
* do przekąsek - wina białe wytrawne, jak francuskie bordoskie, np. Graves, lub alzackie - Sylvanerlub Knipperle, niemieckie - mozelskie, węgierskie - Rizlingi, gruzińskie - Cinandali, Gurdżuani, jugosłowiańskie - Traminec, Żilawka, rumuńskie - Feteascalub bułgarskie - Dimiat;
              
* do ryb i białego mięsa lub drobiu - wina stołowe białe półwytrawne lub półsłodkie, jak francuskie bordoskie np. Barsaclub Sauternesi burgundzkie - Chablis, niemieckie - reńskie, węgierskie - Tokaj Szamorodni lub Furmint, rumuńskie - Axente-Sever lub Rulanda lub jugosłowiańskie - Muskatni Silvanec, Zlatna Kapljica;
              
* do pieczystego lub dziczyzny - wina czerwone bordoskie z okręgu Medoc, np. Margaux, St. Estephe lub St. Emilion, burgundzkie - Pommard, Chambertin, węgierskie - Egri Bikaverlub Szekszardi, rosyjskie - Mukuzami, Napareuli, Matrasinskoje, bułgarskie - Gamza, Mavrud;
              
* do serów - wina czerwone pełne w smaku: burgundzkie, np. Cios de Yougeot, węgierskie - Egri Burgundi, chorwackie - Dingać;
              
* do owoców, orzechów, ciast i deserów - wina słodkie, jak Haut Sauternes, tokaj, malaga, również południowe półsłodkie - madera lub porto;
              
* do sałaty i potraw z octem - wina się nie podaje!.
              
Oddzielną pozycję stanowi szampan, który pasuje prawie do wszystkich dań, jednak zwykle podaje się go przed posiłkiem albo do deserów.
    
    Temperatura podawania win
    
Wina typu aperitifów, jak wermuty - podaje się w temperaturze pokojowej lub ochłodzone do 10-12°C.
Wina białe stołowe chłodzi się do temp. 8-10°C (im słodsze - tym lepiej ochłodzone).
Wina czerwone spożywa się w temperaturze pokojowej, tzn. 16-20°C
burgundy w temperaturze 15-16°C,
bordoskie w temp. ok. 18°C.
Wina różowe w temperaturze 8-10 °C
    
Szampan podaje się zawsze dobrze ochłodzony - do temp. 5-6°C. Powinien on być zimny, lecz nie zamrożony. Najlepiej podawać go w kubełku z lodem, co jest korzystniejsze niż podawanie po zamrożeniu w lodówce, wpływającym ujemnie na subtelny i delikatny aromat tego szlachetnego trunku
    
    Kieliszki do wina
    
Jakość, grubość, barwa i kształt kieliszków odgrywają doniosłą rolę w uzyskaniu właściwych efektów organoleptycznych i wpływają na osiągnięcie odpowiednich wrażeń wzrokowych, zapachowych i smakowych. Cechy kieliszków powinny być następujące:
    
* barwa szkła biała - czysta w celu możliwości podziwiania klarowności wina, jego połysku i pięknej barwy; stosowanie kieliszków kryształowych o różnych wykwintnych kształtach, budzi odmienne zdania wśród znawców;
              
* szkło powinno być cienkie, by istniała możliwość ogrzania wina ciepłem ręki; równocześnie kieliszek powinien mieć nóżkę, która zapobiegałaby ogrzewaniu się jego zawartości w przypadku, gdy jest to niepożądane (np. przy szampanie);

* pojemność kieliszka powinna być dość duża i wynosi 110-140 ml, kieliszek zwyczajowo napełnia się tylko do 2/3 objętości, wlewając do niego 80-100 ml wina;
              
* kształt kieliszka powinien być różny w zależności od typu i rodzaju wina, w związku z tym:
kiel-francuskie.jpg
Kieliszek do wina francuskiego:
do win francuskich są stosowane duże kieliszki (do burgundzkiego nieco większe niż do bordoskich), na nóżce średniej długości;
kiel-renskie.jpg
Kieliszek do wina reńskiego:
do win reńskich - tradycyjne kieliszki stosunkowo płaskie, na wysokich, często ozdobnych nóżkach;
kiel-mocne-p.jpg
Kieliszek do wina mocnego południowego:
do mocnych win południowych, jak sherry, porto i madera - kieliszki niniejsze niż do win francuskich lub reńskich, o pojemności 75-85 ml oraz węższe - w kształcie tulipana, osadzone na krótkiej nóżce
kiel-szampan.jpg
Kieliszek do szampana lub wina musującego:
do szampana lub wina musującego - do niedawna była stosowana tradycyjna płaska czarka na stosunkowo wysokiej nóżce, lecz w ostatnich latach ten kształt kieliszka jest rzadziej stosowany, ponieważ zawarty w winie dwutlenek węgla zbyt szybko się ulatniał; modniejsze są obecnie tzw. kielichy szampańskie, wąskie, lekko rozszerzające się ku górze, na bardzo niskich nóżkach lub duże kieliszki białe, jak do win bordoskich białych. Wysokie i smukłe kieliszki najlepiej harmonizują z unoszącymi się w płynie perlistymi pęcherzykami gazu.
kiel-owocowe.jpg
Kieliszek do wina owocowego:
Do win owocowych - Przy spożywaniu win owocowych zwraca się mniejszą uwagę na kształt kieliszków.
Używane do tego celu popularne kieliszki są zwykle mniej ozdobne i o mniejszej pojemności. Najlepszym naczyniem do degustacji lub picia wina jest kieliszek o szerokiej czarce i zwężających się ku górze ściankach. W takim kieliszku aromaty koncentrują się u jego szczytu, co umożliwia pełne delektowanie się bukietem wina. Napełniaj kieliszek tylko do połowy lub 2/3, aby zapach miał się gdzie gromadzić.
Przezroczyste szkło pozwoli na ocenę barwy i klarowności wina, a nóżka ułatwi mieszanie wina bez zmiany jego temperatury.
    Konsumpcja win owocowych
   
W przeciwieństwie do drogich win gronowych, wina owocowe krajowe są produktem stosunkowo tanim i rzadko spożywanym na przyjęciach oficjalnych lub calowych, a raczej przy mniej uroczystych okazjach.
   
Zasady spożycia win owocowych są podobne do wyżej podanych, a mianowicie:
   
* wina białe wytrawne i półwytrawne podaje się do stołu na początku obiadu do przekąsek; wina te (szczególnie jabłkowe) powinny być dobrze ochłodzone - do temp. 6-8°C;
             
* wina białe półsłodkie (również półwytrawne) pasują do dań rybnych, temperatura spożycia, jak wyżej;
             
* wina czerwone wytrawne lub półsłodkie najlepiej podawać do pieczystego i dziczyzny: nie powinny być chłodzone, lecz spożywane w temperaturze pokojowej (16-18°C);
             
* wina słodkie i deserowe podaje się po posiłku, a więc do ciast i deserów; temperatura spożycia pokojowa;
             
* wina mocne typu madera lub portwein oraz ziołowe - wermuty podaje się przed posiłkiem jako aperitify lub w czasie podwieczorku z biszkoptem, migdałami, orzechami itp.; temperatura spożycia pokojowa lub nieco niższa (ok. 12°C); wermut może być także używany do zakrapiania wódki czystej lub też wzmocniony wódką spożywany jako bardziej wytrawny i mocny aperitif;
             
* wina musujące lub gazowane podaje się przy wszelkiego rodzaju uroczystościach domowych, jak imieniny, śluby; powinny być dobrze oziębione, najlepiej do temp. 6°C.

Przy spożywaniu win owocowych można zwracać mniejszą uwagę na kształt kieliszków.

Wódki
    Do czego pić?
   
* do posiłku - wódki półwytrawne lub półsłodkie,
* do przekąsek podaje się wódki wytrawne, gorzkie lub żołądkowe,
* do deseru i kawy - słodkie oraz likiery, a także koniak (do czarnej kawy),
* do podwieczorku - najlepiej kieliszek likieru lub cocktailu.
             
    Temperatura podawania
   
* Wódki czyste lub gatunkowe wytrawne pije się zawsze na zimno (najlepiej z lodówki),
* Wódki półwytrawne lub półsłodkie - ochłodzone,
* Wódki słodkie i likiery - o temperaturze pokojowej.
             
    Sposoby podawania
   
* Wódki czyste - w kieliszkach bez nóżki,
* Wódki gatunkowe -  kieliszkach z nóżką (możemy podawać w takich również wódki czyste),
* Wódki wytrawne podaje się, więc w kieliszkach, zawierających 35-40 ml,
* Wódki słodkie w kieliszkach mniejszych, zawierających 20-25 ml,
* Wódki naturalne, jak wypalanki winne bez różnicy pochodzenia i nazwy, a więc francuski koniak lub polski winiak, jeżeli tylko jest wysokiej jakości, stary, odleżały, podaje się w specjalnych kieliszkach koniakowych, stosunkowo dużych (pojemność całkowita 80-100 ml) o kształcie zwężającym się ku górze. Kieliszek napełnia się dobrze ochłodzoną cieczą do jednej czwartej lub jednej trzeciej zawartości (25-30 ml) i ogrzewa lekko w dłoni, co powoduje większą wyczuwalność bogatego aromatu i zharmonizowanego bukietu tych często wybornych trunków,
kiel-wodki.jpg
kiel-brandy.jpg
Kieliszek do koniaków i brandy
Koniaki i brandy są często podawane w innych kieliszkach, przeważnie również mających charakterystyczny kształt tulipana, lecz bardziej smukłych i o linii bardziej wydłużonej. Stosuje się więc kieliszki z pękatą czaszą o pojemności powyżej 230 ml. Kieliszek trzymamy za czaszę. Do kieliszka wlewamy jedynie około 20-40 ml
kiel-whisky.jpg
Kieliszek do whisky
Whisky (również starkę) pije się zwykle ze szklaneczki (120-150 ml) z grubym dnem, do której przed wlaniem ochłodzonego napoju wkłada się kostkę lodu. Ilość wlanej whisky powinna być niewielka: ok. 30 ml, czyli 1/5 szklaneczki
kiel-likiery.jpg
Kieliszek do likierów
do likierów - stosuje się kieliszki zbliżone kształtem do kieliszków do wódki na nóżce, z tym że są znacznie smuklejsze. Pojemność czaszy nie powinna przekraczać 60 ml. Trzymamy je za nóżkę. Napełnimy do połowy kieliszka.
Do spożycia zarówno koniaków, jak i innych wysokogatunkowych wódek, produkowanych przez przemysł spirytusowy, jak np. winiaki, śliwowice czy starka, można stosować również zwykłe kieliszki do wina napełnione dobrze ochłodzonym trunkiem do ok. 1/3 objętości.

Wódkę, zwłaszcza dobrą, pije się dla przyjemności, a nie dla popadania w stan oszołomienia, dlatego spożywane dawki powinny być niewielkie.

Artykuł opublikowany dzięki uprzejmości redakcji serwisu:
logo.jpg
 
Wstecz
Warto przeczytać
USTA - Szkoła Makijażu 
W najważniejszym dniu Kobiety 
Koszulki Lupoline i Obsessive Lato 2007 
Co tracisz samodzielnie organizując swoje wesele?  
Ava nie tylko do ślubu 
Katalog mody ślubnej 2008 

Zawsze aktualna prognoza pogody




Copyright Tomasz Bartoszek | Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone.